Tytuł: Człowiek I Morze
Autor: Baudelaire Charles Pierre
Tagi: kwiaty, zła, człowiek, i, morze
Epoka: młoda polska
Miłość dla morza wieczna w twoim wolnym łonie!
Morze jest twym zwierciadłem; ty swojego ducha
Badasz w wzburzonej fali, gdy toczy się głucha,
I niemniej gorzkie ducha twojego są tonie.
Ty chętnie się zatapiasz w głąb swego obrazu,
Ogarniasz go ramieniem i wzrokiem, a serce
Twe niekiedy się kocha w swej własnej rozterce,
Na głos tej skargi pełnej dzikiego wyrazu.
Wy jesteście milczący, posępni oboje,
Człowiecze! Nikt nie zbadał twych przepaści stoków,
Morze! Nikt nie zna skarbów twych skrytych mroków,
Tak skrywacie zazdrośnie tajemnice swoje!
I oto wieki wśród czasów otchłani,
A wy bój wciąż toczycie bez żalu, litości,
Tak dzika żądza mordu i śmierci w was gości,
O bojownicy wieczni, bracia niezbłagani!
Losowe utwory:
na płachcie nieba
wisi złoty lampion
podtrzymywany ple... Więcej
Jesteś dziwakiem, więc kochasz jak dziwak mówisz rozumie... Więcej
Z każdym biciem serca, czas życiowy nam upływa.
Z każdym ... Więcej
zimny dreszcz na karku
szalony śpiew wiatru
zdmuchnięt... Więcej
Fortuna się kołem toczy
Dziś odbiera, co wczoraj nam dała... Więcej